1.     St Franciscushof Raalte (jouwweb.nl) 

  2.   https://jeannettebrouwer.exto.nl/
  3. De werkgroep WOMP gaat stoppen, het is mooi genoeg geweest. De taak die we ons hadden gesteld in 2011, onderzoek naar misstanden in de psychiatrie is geklaard, zelfs de “vrijwillige” opnames zijn erkend (met moeite). Het laatste doel/gevecht zou geweest zijn de welgemeende excuses* en blijvende aandacht* voor de geschiedenis van Dimence/instanties op hun website, maar dit gaat niet gebeuren. Daarom.......                                                                                                                                                                                                                                                   St Franciscushof Raalte (jouwweb.nl) 

  4.  

  5. Zoals de overheid komt met het ‘symbolisch’ gebaar, zou het Dimence en de betreffende instellingen waar misbruik plaats heeft gevonden sieren eenzelfde gebaar te maken.                                                                                                                                                                                                                                       

  6. *Excuses Erkenning en excuses werden vaak snel en gemakkelijk aangeboden, maar zodra het woord schadeloosstelling viel bleef daar vaak niets meer van over. Ik ben van mening dat als Dimence of een organisatie het werkelijk meent, een financiële tegemoetkoming (het ‘symbolische’ gebaar van € 5.000), erkenning en excuses pas dan enige waarde hebben.

  7. *Blijvende aandacht Gelukkig is er een heleboel ten goede veranderd in de huidige psychiatrie. Wel wil ik pleiten voor blijvende aandacht op de site van Dimence en andere organisaties m.b.t. de ‘oude’ psychiatrie. Deze geschiedenis zou niet weggestopt moeten worden, het zou een plek kunnen zijn waar mensen hun verhaal, foto’s e.d. kunnen plaatsen en delen. Slachtoffers zitten niet op een kille afstandelijke reactie te wachten als: Er is voldoende aandacht in literaire archieven voor de geschiedenis van de psychiatrie.’ Het zou respect afdwingen voor Dimence en de organisaties als zij aan hun donkere geschiedenis blijvende aandacht besteden, als zij duidelijk laten zien dat zij niet weglopen, maar hun verantwoordelijkheid nemen voor wat er in hun organisatie in het verleden is gebeurd. Op deze wijze kunnen alle slachtoffers hier kennis van nemen en maakt het een erkend, gemeend en toegankelijk onderdeel uit van het verleden. 

  8.  

  9.  

     

  10. Op de valreep is er dan toch nog besloten dat de ‘vrijwillige’ opnames in de psychiatrie zich ook kunnen wenden tot het Schadefonds*. Zoals de overheid komt met dit ‘symbolisch’ gebaar, zou het Dimence en de betreffende instellingen waar misbruik plaats heeft gevonden sieren eenzelfde gebaar te maken.

  11.  

  12. Excuses

    Erkenning en excuses werden vaak snel en gemakkelijk aangeboden, maar zodra het woord schadeloosstelling viel bleef daar vaak niets meer van over. Ik ben van mening dat als Dimence of een organisatie het werkelijk meent, een financiële tegemoetkoming (het ‘symbolische’ gebaar van € 5.000), erkenning en excuses pas dan enige waarde hebben.

     

    Blijvende aandacht

    Gelukkig is er een heleboel ten goede veranderd in de huidige psychiatrie. Wel wil ik pleiten voor blijvende aandacht op de site van Dimence en andere organisaties m.b.t. de ‘oude’ psychiatrie. Deze geschiedenis zou niet weggestopt moeten worden, het zou een plek kunnen zijn waar mensen hun verhaal, foto’s e.d. kunnen plaatsen en delen. Slachtoffers zitten niet op een kille afstandelijke reactie te wachten als: ‘Er is voldoende aandacht in literaire archieven voor de geschiedenis van de psychiatrie.’ Het zou respect afdwingen voor Dimence en de organisaties als zij aan hun donkere geschiedenis blijvende aandacht besteden, als zij duidelijk laten zien dat zij niet weglopen, maar hun verantwoordelijkheid nemen voor wat er in hun organisatie in het verleden is gebeurd. Op deze wijze kunnen alle slachtoffers hier kennis van nemen en maakt het een erkend, gemeend en toegankelijk onderdeel uit van het verleden.

  13.  

  14. Minderjarigen die met een rechterlijke machtiging of vrijwillige opname in een psychiatrische instelling verbleven tussen 5 mei 1945 en 12 juni 2019, kunnen in aanmerking komen voor een tegemoetkoming van   € 5.000,--.

  15. Staatscourant 2020, 61740 | Overheid.nl > Officiële bekendmakingen (officielebekendmakingen.nl)

  16.  

  17. https://www.schadefonds.nl/slachtoffer/tijdelijke-regeling-slachtoffers-jeugdzorg/

  18.  

                                       

  1. Federatie Koershuis i.o. is een koepel van lotgenotenorganisaties. De aangesloten lotgenotenorganisaties zetten zich in voor de belangen van mensen die slachtoffer zijn of geweest zijn van enige vorm van psychische, fysieke en/of seksuele mishandeling binnen een afhankelijkheidsrelatie. Meer informatie zie: www.koershuis.eu                                                                                

  2.      

  3.  

  4. Het onderzoek van de Commissie Onderzoek naar Geweld in de Jeugdzorg is afgerond en de resultaten zijn te lezen in het eindrapport, 

       https://www.commissiegeweldjeugdzorg.nl/eindrapport/ 

 

              https://www.rijksoverheid.nl/binaries/rijksoverheid/documenten/rapporten/2019/06/12/onvoldoende-beschermd-geweld-in-de-nederlandse-jeugdzorg-van-1945-tot-heden/Bronstudies+geweld+in+de+kinder-+en+jeugdpsychatrie.pdf

 

Toch kan het zijn dat u nog vragen hebt, of behoefte aan een luisterend oor. Daarvoor kunt u bij verschillende instanties terecht.

 

https://mindplatform.nl/help-mij

https://wijzijnmind.nl/                     0900-1450

https://www.verbreekdestilte.nl/   0900-9999001

 
 

 

 

 

https://jeannettebrouwer.exto.nl/

 

 

Wie zijn wij?

Wij zijn een werkgroep die bestaat uit ervaringsdeskundigen met een gezamenlijk doel, namelijk het bespreekbaar maken, het creëren van erkenning en het bevorderen van preventie van misstanden/geweld tegenover cliënten binnen de psychiatrie in Nederland.

Wij hebben zelf in het verleden ernstige misstanden ondervonden binnen de psychiatrie en ervaren dat hier veel taboe op rust. Erkenning voor wat er mis ging/gaat is moeilijk te realiseren. Er bestaat geen  meld- of steunpunt, geen procedure om  compensatie te verkrijgen en geen onderzoek waar ervaringen door gestaafd kunnen worden. Een goede, specifieke hulpverlening ontbreekt, waardoor we een lange zoektocht hebben moeten doorlopen om uiteindelijk de hulp te vinden die passend voor ons was.Wij zijn er van overtuigd dat wij niet de enigen zijn met deze ervaringen. De misstanden en het  geweld dat wij hebben ervaren was niet slechts seksueel, waar al veel onderzoek naar is gedaan en procedures voor zijn opgestart. Wij hebben ook psychisch en fysiek geweld ervaren, wat een grote impact op ons persoonlijk leven heeft veroorzaakt. Juist voor deze groep slachtoffers van misstanden/geweld in de psychiatrie willen wij aandacht vragen.

Wat willen wij?

Wij zijn een groep betrokkenen die aandacht en erkenning vragen voor misstanden in de psychiatrie in heden en verleden. Onder misstanden verstaan wij voortschrijdende situaties: misbruik, geweld en schendingen van individuele rechten van cliënten. Veiligheid, respect en integriteit van cliënten in de Geestelijke Gezondheidszorg moeten voorop staan, cliënten die klachten hebben en deze melden moeten serieus worden genomen.

Cliënten behoren op hun mens-zijn aangesproken  te worden en niet op hun psychiatrische diagnose afgewezen te worden, wanneer zij gehoor proberen te vinden voor serieuze klachten over schendingen.

Wij vinden het onaanvaardbaar dat grensoverschrijding in de psychiatrie in de vorm van structureel, fysiek en psychisch en seksueel geweld in het verleden nog steeds ontkend wordt, niet onderzocht en in het heden nog steeds voorkomt.

Er is onderzoek gedaan door de commissie Deetman binnen de Katholieke instellingen en door de commissie Samson binnen de Jeugdzorg. Echter, de psychiatrische en overige instellingen zijn hier niet in mee genomen.

Wij zijn van mening dat een onderzoek uiteindelijk nodig is om echt verbetering te kunnen bewerkstelligen. Wij ontvangen met regelmaat signalen van cliënten die niet erkend worden in hun ervaringen met misbruik en geweld in de psychiatrie, niet door de instellingen zelf en niet door de overheid. Vaak blijven zij bovendien verstoken van goede en gespecialiseerde hulp.

Wij willen hier een antwoord op, een gedegen onderzoek en een landelijk meldpunt waar cliënten terecht kunnen voor hulp en advies.

Uiteindelijk willen wij geen hokjes meer maar een plek waar iedereen, ongeacht soort hulpverleningsachtergrond, psychische en/of fysieke beperking met zijn of haar klachten omtrent seksueel, psychisch of fysiek geweld in instellingen terecht kan.

Hoe gaan wij te werk?

Wij werken samen met cliëntenorganisaties en individuele professionals, die wij ons netwerk noemen, om stapsgewijs onze doelen te realiseren. Wij hebben een beroep gedaan op de politiek en blijven dat doen. Daarnaast overleggen we met organisaties die zichzelf als 'leer'- organisaties willen zien, maken gebruik van goede en minder goede voorbeelden van aanpak, breiden onze werkgroep uit en treden in contact met cliëntenorganisaties en universiteiten om het belang van onderzoek te benadrukken.

Daarnaast blijven we misstanden in de psychiatrie observeren, zowel door berichten hierover in de media te volgen, als door verhalen van betrokkenen te verzamelen en in kaart te brengen. We zijn een samenwerkingsverband aangegaan met SKIP en VPKK om onze doelstellingen te realiseren en te verenigen.

Onze visie

Wij vinden het belangrijk dat (ex-) cliënten erkend worden in hun ervaringen, dat er een onderzoek komt naar verleden en heden van geweld in de psychiatrie binnen de kaders die wij gesteld hebben. Ook vinden wij gelijkwaardigheid en respect belangrijke waarden en dat zal ook onze houding zijn in onze communicatie met de GGz en met (ex-) cliënten, politiek en partners. Wij vinden dat de rechten en veiligheid van cliënten binnen de GGz zo goed mogelijk gewaarborgd moeten blijven.

 

De zeven vormen van grensoverschrijdend gedrag door Comijs et al., 1996 zijn:

 

 

Verwaarlozen en onthouden van zorg

Psychische grensoverschrijdingen (emotioneel misbruik)

Fysieke grensoverschrijdingen (mishandeling)

Seksuele grensoverschrijdingen (waaronder seksueel misbruik)

Discriminatie

Schending van rechten

Financiële en materiële uitbuiting

 

 

Wij zijn geen hulpverleners in de begeleidende zin, maar proberen mensen wel op weg te helpen naar de juiste hulpverlening.

Jeannette Brouwer, Jolanda Huijberts en Mieneke Bril.

 

 

 

 

 

 


Nieuws

13-02-2020 04:41

https://www.rijksoverheid.nl/binaries/rijksoverheid/documenten/rapporten/2019/06/12/onvoldoende-beschermd-geweld-in-de-nederlandse-jeugdzorg-van-1945-tot-heden/Bronstudies+geweld+in+de+kinder-+en+jeugdpsychatrie.pdf

Lees meer

—————

16-06-2019 10:29

Onvoldoende beschermd

In het eindrapport Onvoldoende beschermd. Geweld in de Nederlandse jeugdzorg van 1945 tot heden staan de resultaten van het grootschalige onderzoek van de Commissie Onderzoek naar Geweld in de...

Lees meer

—————

Alle artikelen

—————